Moja szefowa. Epizod 14
sie
31
Dopóki nie zasłużysz, kundlu, to jedyną osłodą dla ciebie niech będą moje używane majtki, staniki, rajstopy i buty – rzekła wskazując mi kosz z brudną bielizną. – Zanim to wypierzesz, pozwalam ci wspaniałomyślnie wąchać i lizać, żebyś nie zapomniał zapachu i smaku swej Pani! Ale żadnego brandzlowania się jak w jakieś fetysze!
-   Dziękuję, Pani – odparłem. – To dla mnie wielki zaszczyt.
-   Wkrótce przejdziemy do kolejnego etapu twej tresury i będziesz mógł zapoznawać się z coraz to bardziej zaangażowanymi arkanami niewolniczej służby. Obiecuję, kundlu!
Któregoś dnia Zofia przyniosła, zamówiony przez internet, męski pas cnoty, czyli specjalne urządzenie, które założone na męskie genitalia uniemożliwiało niewolnikowi wszelkie majstrowanie przy członku. Teraz Pani miała już pewność, iż pod jej nieobecność nie spuszczę się, albowiem każdy wzwód w tym urządzeniu był bardzo bolesny. Jedyne, co mogłem teraz, to sikać. Tego samego dnia przyniosła też kilka innych gadżetów, takich jak pejcz, kajdanki, skórzane pasy do unieruchamiania niewolnika i spinania go w każdej dowolnej pozycji bdsm, sztuczne członki typu dildo, z możliwością mocowania do ciała. Pejcz wypróbowała zaraz wieczorem, kiedy podałem jej za chłodną herbatę. Dostałem dziesięć razów i płakałem w prawdziwego bólu. Potem napluła mi do miski i kazała wylizać, mówiąc, iż to jest moja kolacja, bo nic więcej nie zasługuję. Jeszcze wtedy nie praktykowała pojenia mnie swoim moczem i karmienia ekskrementami, co nastąpiło mniej więcej miesiąc później, a co stało się najprawdziwszym szczytem mego upokorzenia.
-   Chyba wiesz, że to ty sam wyzwoliÅ‚eÅ› we mnie ochotÄ™ do wykorzystywania ciebie – wyznaÅ‚a mi w przypÅ‚ywie dobrego humoru i Å‚agodnoÅ›ci. – Ta twoja usÅ‚użność, gotowość do poÅ›wiÄ™ceÅ„… PrzyznajÄ™, że nigdy wczeÅ›niej nie myÅ›laÅ‚am nawet o dominacji i posiadaniu niewolnika, ale ty obudziÅ‚eÅ› we mnie demona.
Podobne wpisy